Saxofoon en vrouwenkoor: tien stemmen, één geluid. Op 1 oktober luister je naar Kika Sprangers en haar nieuwe werk, waar ze negen vrouwenstemmen bij betrekt. Met dit concert opent de Woudkapel haar concertreeks ‘Van Hera tot Hildegard’.
HERA is geen gewoon koorconcert. Negen stemmen en één saxofoon vloeien samen tot een geheel. Met HERA keert saxofonist en componist Kika Sprangers terug naar de kern van haar muziek: filmisch, melancholisch en vol kleur. Haar album (In)finity werd bekroond met de Edison Nationaal in 2025. Samen met tien zangeressen uit de top van de Nederlandse muziekscene vult ze de Woudkapel met een volledig akoestisch klanklandschap waarin stem en saxofoon soms niet meer van elkaar te onderscheiden zijn.
© Foto: Anna Perger
Kika componeert ‘op het lijf geschreven’ muziek. Iedere zangeres krijgt haar eigen plek, haar eigen geluid, terwijl het ensemble voortdurend beweegt tussen individuele expressie en volmaakte eenheid. De uitgesproken stemmen in het collectief laten zien dat er schoonheid schuilt in ‘anders’ zijn. Juist de verschillen maken het geheel. Niet ondanks de eigenheid, maar dankzij.
‘Blending in’ kan supersaai zijn, vindt Kika. In haar rol als kunstenaar zal ze er niet gauw voor tekenen. Maar tegelijkertijd is er muzikaal gezien niets wat ze liever doet. Een koor- of ensembleklank kan overweldigend mooi worden als meerdere stemmen samenvloeien dan wel contrasteren. Kika heeft een voorliefde voor het geluid van een koor. “Overweldigend mooi kan dat zijn toch? Zo puur en zo dichtbij onze emotie.” Eerder schreef ze programma’s voor en speelde ze met het Nederlands Kamerkoor en het Nationaal Vrouwen Jeugdkoor. HERA vernoemt ze naar de Griekse godin voor lucht en atmosfeer. Ze neemt je mee. Of beter gezegd, sleurt je mee. Net zoals een overweldigende koor sound kan doen. Haar symbool, de pauw, verwerkt Kika in haar eigen bewerking van de jazzstandard The Peacocks.
HERA, vernoemd naar de Griekse godin van lucht en atmosfeer, is een concert dat verrijkt,
verstilt en nog lang blijft nazinderen. Ze neemt je mee.
Voor HERA put Kika inspiratie uit de verstilde spiritualiteit van Arvo Pärt, de gelaagde harmonieën van György Ligeti, gregoriaanse polyfonie, Bulgaarse folklore en de vocale werelden van Björk en Meara O’Reilly. Daarnaast arrangeert ze songs van Nina Simone en Rosalía: kunstenaars die, net als HERA, laten horen hoe krachtig eigenheid kan zijn.
1000 en één verschillende muzikale bronnen
Kika onderscheidde zich al in het begin van haar carrière met nieuwe, frisse combinaties van bands en ensembles en programma’s die niet in een hokje passen. Voor deze eigengereide aanpak en haar doel om meer vrouwen een podium te geven ontving ze de Willem Breuker Award. Als ze muziek schrijft, haalt ze haar inspiratie ofwel uit niet muzikale kunstvormen als schilderkunst of dans, dan wel uit duizend en één verschillende muzikale bronnen. Voor HERA interviewde ze elke zangeres en vroeg naar hun muzikale inspiraties, van vroeger en van nu en luisterde ze gretig naar hun favoriete koortstukken en gloednieuwe eigen muziek. Het beïnvloedde haar tot het maken van een nieuw, veelzijdig koorprogramma waar elke zangeres ruimte krijgt, het collectief in het moment kan improviseren en Kika haar muzikale signatuur verder ontwikkelt.
Tien uitgesproken muzikale persoonlijkheden
Een ensemble van uitsluitend vrouwelijke musici is nog altijd uitzonderlijk. HERA maakt daar geen statement van, maar een vanzelfsprekendheid. Kika spreekt zich vaak uit over genderongelijkheid. Haar programma met strijkerscollectief Pynarello getiteld No Man’s Land was een reactie op het thema van het Grachtenfestival, Sterke Vrouwen. Ze doet het graag, maar hoopt dat we inmiddels de richting op gaat dat het vanzelfsprekend wordt dat vrouwen de grote (en kleine) podia beklimmen. Ze krijgt er nog steeds vaak vragen over en hoewel ze met HERA eigenlijk een stilzwijgend statement wilde maken, komt ze er ook hier niet onderuit. Als het gesprek maar op gang blijft en de mannen ook een keer bevraagd worden over dit onderwerp. Of heb het er eens met elkaar over, mannen. Nog beter. En draait HERA dus om tien vrouwen? Ja, zeker wel, maar bovenal tien uitgesproken muzikale persoonlijkheden die bewijzen dat juist verschil de mooiste harmonie kan opleveren.
Concertreeks ‘Van Hera tot Hildegard’
Het derde seizoen van de Woudkapelconcerten biedt -behalve een grote diversiteit- een nieuwe bijzondere lijn: de kracht van de vrouwelijke stem. De overige concerten vind je hier.